Edda

Edda is een term die wordt gebruikt om twee IJslandse manuscripten te beschrijven die in de 13e eeuw zijn gekopieerd en samengesteld. Samen zijn ze de belangrijkste bronnen van de Noorse mythologie en skaldische poëzie die religie, kosmogonie en de geschiedenis van Scandinaviërs en proto-Germaanse stammen met elkaar verbinden. Het jongste proza ​​of edda dateert van rond 1220 na Christus en werd samengesteld door Snorri Sturluson, een IJslandse dichter en historicus.

Edda

Het werk van Snorri Sturluson was het eerste van de twee manuscripten dat Edda heette, maar geleerden weten niet precies hoe dit precies is gebeurd. Snorri noemde hem zelf niet. De term 'Edda' werd later aan Snorri's werk toegeschreven door een andere auteur in een vroeg veertiende-eeuws manuscript, de Codex Upsaliensis, die een kopie van Snorri's Edda erin bevatte. Gudbrand Vigfusson citeert in The Poetry of the Old Northern Tongue de Codex Upsaliensis die zegt: "Dit boek heet Edda, dat Snorri Sturlason volgens de hier vastgestelde volgorde heeft samengesteld: ten eerste over de Æsir en Gylfi."

Het eerste gebruik van het woord 'Edda', dat tot nu toe is gelokaliseerd, was in een gedicht genaamd Lay of Righ (Háttatal), dat is geschreven door Snorri. In dit gedicht wordt het woord "Edda" gebruikt als titel voor "overgrootmoeder". Er zijn verschillende theorieën, maar één suggereert dat de term mogelijk in verband is gebracht met het manuscript van Snorri omdat het, net als een overgrootmoeder, een schat aan oude kennis en wijsheid bevat. Een andere theorie die door de hedendaagse geleerden algemeen wordt aanvaard, stelt dat 'Edda' nauw verbonden is met het woord Oddi, de IJslandse stad waar Snorri opgroeide.

Snorri Sturluson's Edda werd later Prose Edda genoemd, vanwege de toevoeging van proza-uitleg van het alliteratieve vers en moeilijke symboliek. Snorri lijkt het manuscript te hebben ontworpen als een leerboek over Skaldische poëzie. Het wordt echter zeer gewaardeerd voor liedjes en gedichten die een ongelooflijke verscheidenheid aan mythologie, helden en veldslagen vastleggen. Zijn vers weerspiegelde de vroegste stijlen van hofpoëzie en werd door andere dichters als een hoge standaard beschouwd. Het was misschien een onbereikbare standaard voor toekomstige generaties dichters, zoals velen het te cryptisch en moeilijk vonden.

Aanbevolen

Honkbal
2020
Marker
2020
Sociale realiteit
2020